Kira tespit davasında TBK m 349 ve 350 ile TBK m. 346 ve 347 birlikte nasıl uygulanır TBK mad 348?

Kira tespit davalarında Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 349, 350, 346 ve 347. maddeleri arasındaki ilişki büyük bir önem taşır. Bu maddeler, kiracının haklarını, kiraya verenin fesih yetkilerini ve kira sözleşmelerinin uzatma koşullarını belirleyerek, taraflar arasındaki ilişkilerde adaletin sağlanmasına katkı sağlar. Özellikle aile konutları gibi hassas durumlarda, bu maddelerin birlikte uygulanması, kiracıların ve kiraya verenlerin haklarını korumak açısından kritik bir rol oynar.

TBK m. 349 ve 350 ile TBK m. 346 ve 347'nin birlikte uygulanması şu şekilde açıklanabilir:

TBK m. 349: Aile konutu olarak kiralanan yerlerde, kiracı eşinin açık rızası olmadıkça kira sözleşmesini feshedemez. Eğer eş bu rızayı vermezse, kiracı hâkimden karar talep edebilir.

TBK m. 350: Kiraya veren, kiralananı kendisi, eşi, altsoyu, üstsoyu veya kanun gereği bakmakla yükümlü olduğu diğer kişiler için konut veya işyeri gereksinimi sebebiyle kullanma zorunluluğu varsa, belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda, belirsiz süreli sözleşmelerde ise genel hükümlere göre fesih bildirimiyle sözleşmeyi sona erdirebilir.

TBK m. 346: Kiracıya, kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemez. Özellikle, kira bedelinin zamanında ödenmemesi hâlinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmalar geçersizdir.

TBK m. 347: Belirli süreli kira sözleşmelerinde kiracı, sürenin bitiminden en az 15 gün önce bildirimde bulunmadıkça, sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzatılmış sayılır. Kiraya veren, on yıllık uzama süresi sonunda, her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla, herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

1. TBK m. 349: Aile konutu olarak kiralanan yerlerde, kiracı eşinin açık rızası olmadıkça kira sözleşmesini feshedemez. Eğer eş bu rızayı vermezse, kiracı hâkimden karar talep edebilir.
2. TBK m. 350: Kiraya veren, kiralananı kendisi, eşi, altsoyu, üstsoyu veya kanun gereği bakmakla yükümlü olduğu diğer kişiler için konut veya işyeri gereksinimi sebebiyle kullanma zorunluluğu varsa, belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda, belirsiz süreli sözleşmelerde ise genel hükümlere göre fesih bildirimiyle sözleşmeyi sona erdirebilir.
3. TBK m. 346: Kiracıya, kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemez. Özellikle, kira bedelinin zamanında ödenmemesi hâlinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmalar geçersizdir.
4. TBK m. 347: Belirli süreli kira sözleşmelerinde kiracı, sürenin bitiminden en az 15 gün önce bildirimde bulunmadıkça, sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzatılmış sayılır. Kiraya veren, on yıllık uzama süresi sonunda, her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla, herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.